Ana içeriğe atla

KIR ZİNCİRLERİNİ

Kır Zincirlerini


Kır zincirlerini bu kez,
Fazla cesur olmasan da olur.

Anı yaşa,
Sonuç hüsran olsa ne olur.


Yağmuru hisset bu defa,
Sırılsıklam kalsan da olur.

Çek soluğunu ta ciğerlerine,
Son nefesin olsa ne olur.

Git bu defa,
Geri dönüşlerin olmasa da olur.

Sev bir kere,
Sevilmesen ne olur.

Söyle bu kez,
İşitmesen de olur.

Gül sen,
Sonra ağlasan ne olur,

Kır zincirlerini bu kez,
Bir defa düşsen de olur...

                                       Büşra GÜRBÜZ

(Kır zincirlerini hepimize yazıldı bu şiir.Sanki zincirlerin acıtmadı mı bu kadar seni.Hakkın değil mi hesapsızca dağıtıp gülüşlerini sınırsızca mutlu olmak.En iyisi mi kır sen zincirlerini...)

Yorumlar

  1. sus bir kere susmasan da olur ..Olur mu olmaz hadi kır bu kez bedenini saran zincirlerini ..Yüreğine sağlık ....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorum için çok teşekkür ediyorum çok mutlu oldum 😊

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Evet fazla uğraşmadan kıralım gitsin :):)

      Sil
  3. evet evet kıralım gitsin şu zincirleri..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kıralım gitsin :))) insan özgür olmalı...

      Sil
  4. dün yok yarın yok bugün var. bugün kıralım o zaman :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Deeptone güzel insan evet yaşadığımız bugün var sadece bugün kıralım zincirleri :)))

      Sil
  5. Umarım kırılmamakta inat etmezler :D

    YanıtlaSil
  6. Seni takip ediyorum ama kontrol paneline bütün yayınlar düşmediği için paylaşımını görmemişim canım. Şiirini çok sevdim. Hele bu zamanın insanında daha çok zincir var. Birinden kurtulsa diğerine yakalanıyor. Ne diyelim inşallah kırarır zincirlerimizi :) ❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim çok mutlu oluyorum bu yorumlarla umut oluyor bana...:)))

      Sil
  7. Kıralım o zaman arkadaşım ☺ yüreğine kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Can arkadaşım kıralım ya. Hem de birlikte 😉

      Sil
  8. Yeni yazılar yok mu? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kpss sınavına hazırlanıyordum bu yüzden bloga vakit ayıramadım. İnşallah yarından sonra devam...

      Sil
  9. Tatlı bloğunu takibe aldım artık burdayım 😊 banada beklerim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Hoş geldin ben de ziyaret edeceğim bloğunu...:))

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sosyal Medya Kabadayıları, Klavye Delikanlıları (!)

  İnsanlar konuşmayı çok seven varlıklardır. Konuşma kabiliyeti insana verilmiş, haliyle insan da son harfine kadar kullanır bunu. Düşünen varlık olarak yaratılan insan düşünmez ama. Konuşmaya gelince heheeyy mangalda kül bırakmaz. Yani insan her zaman olduğu gibi burada da işine gelen kısmı alır, geri kalanını halı altına süpürme yapar.   Şimdi her yere de ulaşmıyor mu elleri, iyice yandık. Geçiyor klavyenin başına, hiç tanımadığı insanlara yağdırıyor. Bazen terbiyesizleşiyor ama yazmak hakkı. Konuşacak illâki sesli olmasa da, zehriyle yakacak birinin canını.   Öyle adamlık, hanımefendilik, sözüm ona delikanlılık sığındığın bilgisayar ekranının arkasından olmuyor. Yüreği olan, insan olan yapmaz bunu. Neymiş efendim o fotoğrafı atabiliyorsa, bu yazıyı yazabiliyorsa, böyle de yorumu hakkedermiş. Saygı çerçevesinde her yorum, eleştiri kabuldür. Buna lafımız yok. Hiçbir zaman olmadıda. Ama yazık size. Hiç var olmamış gibi yaşayıp, hiç var olmamış gibi ölece...

Kapatın Dünya'nın Işıklarını Gidiyoruz

     Neyin önüne geçmek isterdim şu hayatta?  Herhalde zamanın. Ama olmayacağını biliyorum. Bir şelâleden daha hızlı akıp gidiyor zaman. Bizler ya tam ortasında hızını kesmeye, ya kenarında ona dahil olmaya ya da arkasından ona yetişmeye çalışıyoruz.   Bazılarımızın zamanı bitiyor. Ve "Zamanın bitti, gidiyoruz." deniyor. Geride kalanlar ağlıyor, akıllarına ölüm geldiği için mi, zamanı biten kişiye mi? Yoksa zamanlarının dolmaya başladığı akılların geldiği için mi? Çünkü ölüm bize "Sizin için de geleceğim." der ve gider.   Ama artık biz dünyayı yaşanmaz hale getirdik. Belki bir gün bize toptan "Kapatın ışıkları gidiyoruz." denecek. Sonra yaptıklarımız izletilecek. Acaba kaçımızda izleyecek yürek var? Ne kadar iyiyiz? Ben izleyebilecek miyim kendimi bilmiyorum.   Yaşam bazen çok karmaşık geliyor. Büyümek gibi. Eskiden dizi izlerdim, şarkıları takip ederdim. Artık haberleri kaçırmıyorum. Yakından takip ediyorum ola...

Gün Gelir Kelimeler Olur Celladın

  Bazen kalemim defterin başında kimsesiz gibi. Bende yabancı kalıyorum ona. Çünkü ne yazacağımı bilmiyorum. Sanki kelimelerim kayıp, sanki yabancıyım kağıda, kaleme. Gülüşlerim kırık gibi bu günlerde. Sevinçlerim kursakta kalmış yarım. Kar mı dondurdu acaba hislerimi, yoksa yüreğim mi yaşıyor kışı.   Kim anlıyor tam olarak diğerini? Ya beni anlayan oldu mu? Kalbimi tam manasıyla gören. Kalbimin acıdığını hissediyorum. Yaralanmış olmalı, sahi kaçıncı yara bu? Saydım mı? Saymam, sanırım sayıların sonsuzluğunca kırıklarım. Yaşım erken daha, sonsuz kırıklar devam edecek yani. Yook kendimi kandırmak gibi bir durumum yok, olmayacakta. Gerçekçi olmalıyız. Hayat, daha doğrusu insanlar canımızı acıtacak kadar gerçek.   İnanın söz çok yaralayıcıdır. Bir insanın ağzında öldürücü bir silaha dönüşebilir. Ve o insan silahını hiç düşünmeden kullanır. Öldürmez yaralı bırakır. Ama bilmez ki zamanı gelince kendi kelimeleri onun celladı olacak. Azap edecek her gün. Ben hiç bir şe...

Kurduğunuz Hayallere Şu Anda Ulaşılamıyor

 13 Ocak 2017 (Saat 09.30'da yazıldı.) Lütfen Daha Sonra Tekrar Hayal Kurunuz     Zamansız mıdır hayatta ki duygular? Hiç beklemediğin anda mı oluşur bazı hisler? Zamansız olan gözleriydi bana sorarsanız. Kalbimin ortasına nasıl düştü gözleri? Onu görmeme gerek olmadan, hayali yetiyordu beni darma duman etmeye. Nasıl bu kadar güçlü olur, nasıl yerle bir eder bu kadar?   Ben ki dünyadan kaçıp hayallere sığınan bir insan, kaçamıyorum ondan. Artık hayallerimde de o var. Bu nasıl bir imtihandır? Bu kadar uzak olup, bu kadar yakın olmak. Gözlerinin karanlığına hayran olup adım attığım gün kayboldum. Ama alışıyorum karanlığa. Yolunu bulup buradan çıkmam lazım. Artık hayallerime ulaşamıyorum. Sürekli olarak "Kurduğunuz hayallere şu anda ulaşılamıyor. Lütfen daha sonra tekrar hayal kurunuz." uyarısı alıyorum. Gözlerim isyana kalkıştı. Uykuyu reddediyorlar. Gece uyuyamıyorum, sabah kalkamıyorum. Sabahları baş ağrısı yerleşti yanıma. Gitmeye niyeti yok, bak...

Hep Konuşan, Hiç Bilmeyendir...

    İnsanlar mı tuhaf hayat mı? İnsanlar mı zor hayat mı? Düşünceler mi kirli insanlar mı? Hayat mı kötü insanlar mı?   Şüphesiz "insan" derim. Hayatı, düşünceyi, oluşturan insandır çünkü.    Peki yaşamın gerçekliği mi ölümün gerçekliği mi?    Şüphesiz ölümün gerçekliği derim. İnsan tuhaf bir varlık. Hiç ölmeyecek gibi konuşuyor, yazıyor ve yaşıyor. Her şeyin ve ölümün hayırlısı olsun, insan hayatında.    Bakıyorum da insanlara kalıcı gibiler bu dünyada. Özellikle tam da kendi çağını yaşayanlar. Sanki geçmeyecek günleri. Sayılı nefeslerin, sayılı günlerin, kalp atışların sayılı; sayısız güvenin nedir kendine?    Herkes, her konuda konuşabiliyor. Bazen o kadar öfkeleniyorum ki cevap vermek istiyorum. Ama öfkeli cevap verirsem sadece kendimi haklı çıkartmak için konuşmuş olurum. Mühim olan ise doğrunun haklılığını ortaya koymaktır.    Mesela tarihimi çok seviyorum. Ama tarih üzerinden hiçbir zaman prim yapma...