IRMAK



IRMAK
Bu son olsun Irmak, 
Ama olmayacak. 
Sen akarken kendi ikliminde, 
Caniler karıştı sularına. 
Çocuk temizliğinde bakarken dünyaya, 
Dünya bakmadı sana aynı saflıkla. 

Son olmayacak Irmak, 
Gözyaşın akarken olamadık yanında. 
Çaresizce tutamadık soluğundan. 
Kirli eller dokunmak isterken sana, 
Başımız bakmadı senden tarafa. 

Irmak adın oldu, 
Ama yaşamın olmadı. 
Affet bizi, 
Bir tek sen değil, 
Sen ve yetişemediklerimiz. 
Bu son olsun, ama olmayacak, 
Affet bizi. . .  
     
                              "Aşkı Zikreden Yazar " 

(İnsan nedense hayvandan aşağı olma gayretinde, 
Neden böylesin ey insan 
Değil mi ki Rabbin seni seçti kendine halife. . . ) 

Yorumlar

  1. Çok üzücü bir haberdi küçük Irmak'ın haberi. Daha yazmayayım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten öyle yaşananlar karşında yazılanlarda anlamsız...

      Sil
  2. Çok şey söylemek istiyorum ama ne fayda. Konuşulacak ne bıraktılar ki...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle gerçekten kelimelerimiz aciz kalıyor tarifsiz acılarda...

      Sil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder