Ana içeriğe atla

VUSLAT

        VUSLAT
Yüreğe vuslat gerek,
Vuslata ayrılık.
Dile Kuran gerek,
Kuran'a yürek.
Dil çözülecek okusa,
Kalbe abdest gerek.


İki büklüm olsa beli,

Alnına secde gerek.
Dönse ellerim Mevlâ yoluna,
Bana geçilmiş imtihan gerek.

Gerek gönüldaşım gerek,

Mevlâna'ya Şems,
Bu kalbe Allah gerek.

Kalsam aç,

Açlığa oruç gerek.
Çağırsa beş vakit ezanlar,
Ezana namaz gerek.

Bu başı yalnız Allah'a eğmek gerek.

Oruç tutsa kalbim Mevlâna gibi,
İftara Şems gerek.

Diyorum ya gönüldaşım,

Dinmesi için bu nefsin,
Kalp âmâ görmesi gerek,
Bu kalbe yalnız Allah gerek.
                  
                                        Büşra GÜRBÜZ

(Vuslatımız böyle olsun inşallah, bu baş yalnız Allah'a eğilsin inşallah...)

Yorumlar

  1. Ramazana uygun bir şiir olmuş :))

    YanıtlaSil
  2. ya sen ne güzel şeyler sölüyon yazıyon ama yaaa :)

    YanıtlaSil
  3. Kağıt Salıncak aslında çok önce yazıldı ama evet Ramazan'a çok uygun oldu :)

    YanıtlaSil
  4. Deeptone çok teşekkür ederim ya... Kalbi güzel insan:)

    YanıtlaSil
  5. Inşallah kardeşim. Kalbi güzel insan kalemine de yansımış güzelliğin.

    Bu şiir bende yeri olan lacivert şiirini geçmiş bulunmakta.

    YanıtlaSil
  6. Pek güzel dile gelmiş duygular ❤

    YanıtlaSil
  7. Sağolasın Emine Bektaşi yazdıran Rabbim'e şükürler olsun. 💟

    YanıtlaSil
  8. nefsi dindirmeli kalp gözünü açmalı, ne hoş dizeler <3

    YanıtlaSil
  9. Teşekkürler Maviye İz Süren yapmaya çabalıyoruz işte :))

    YanıtlaSil
  10. Kalpler ancak Allah'ın zikriyle mutmain olur.

    YanıtlaSil
  11. Öyle gerçekten Müfred ilk sıraya O'nu koymalıyız. Yoksa denildiği gibi O'nu koymazsak hem ilk sıraya koyduklarımızı Allah'ı kaybederiz

    YanıtlaSil
  12. Çok başarılı anlatmışım. Sevgilerimle :9

    YanıtlaSil
  13. Sevgiyle Acemi Demirci :)) bunu sizden duymak çok güzel...

    YanıtlaSil
  14. Ne kadar güzel dizeler yüreğinize sağlık ...

    YanıtlaSil
  15. Teşekkürler Sessizkaldım :)))

    YanıtlaSil
  16. Amin Büşra kızım, dua dolu bir şiir. Allah hepimizin kalp gözünü açsın inşallah. Kalemine sağlık yavrum.Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Ece ablam😊 Güç oldu umut oldu düşüncelerin bana. Sevgiler...😊

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sosyal Medya Kabadayıları, Klavye Delikanlıları (!)

  İnsanlar konuşmayı çok seven varlıklardır. Konuşma kabiliyeti insana verilmiş, haliyle insan da son harfine kadar kullanır bunu. Düşünen varlık olarak yaratılan insan düşünmez ama. Konuşmaya gelince heheeyy mangalda kül bırakmaz. Yani insan her zaman olduğu gibi burada da işine gelen kısmı alır, geri kalanını halı altına süpürme yapar.   Şimdi her yere de ulaşmıyor mu elleri, iyice yandık. Geçiyor klavyenin başına, hiç tanımadığı insanlara yağdırıyor. Bazen terbiyesizleşiyor ama yazmak hakkı. Konuşacak illâki sesli olmasa da, zehriyle yakacak birinin canını.   Öyle adamlık, hanımefendilik, sözüm ona delikanlılık sığındığın bilgisayar ekranının arkasından olmuyor. Yüreği olan, insan olan yapmaz bunu. Neymiş efendim o fotoğrafı atabiliyorsa, bu yazıyı yazabiliyorsa, böyle de yorumu hakkedermiş. Saygı çerçevesinde her yorum, eleştiri kabuldür. Buna lafımız yok. Hiçbir zaman olmadıda. Ama yazık size. Hiç var olmamış gibi yaşayıp, hiç var olmamış gibi ölece...

Kapatın Dünya'nın Işıklarını Gidiyoruz

     Neyin önüne geçmek isterdim şu hayatta?  Herhalde zamanın. Ama olmayacağını biliyorum. Bir şelâleden daha hızlı akıp gidiyor zaman. Bizler ya tam ortasında hızını kesmeye, ya kenarında ona dahil olmaya ya da arkasından ona yetişmeye çalışıyoruz.   Bazılarımızın zamanı bitiyor. Ve "Zamanın bitti, gidiyoruz." deniyor. Geride kalanlar ağlıyor, akıllarına ölüm geldiği için mi, zamanı biten kişiye mi? Yoksa zamanlarının dolmaya başladığı akılların geldiği için mi? Çünkü ölüm bize "Sizin için de geleceğim." der ve gider.   Ama artık biz dünyayı yaşanmaz hale getirdik. Belki bir gün bize toptan "Kapatın ışıkları gidiyoruz." denecek. Sonra yaptıklarımız izletilecek. Acaba kaçımızda izleyecek yürek var? Ne kadar iyiyiz? Ben izleyebilecek miyim kendimi bilmiyorum.   Yaşam bazen çok karmaşık geliyor. Büyümek gibi. Eskiden dizi izlerdim, şarkıları takip ederdim. Artık haberleri kaçırmıyorum. Yakından takip ediyorum ola...

Gün Gelir Kelimeler Olur Celladın

  Bazen kalemim defterin başında kimsesiz gibi. Bende yabancı kalıyorum ona. Çünkü ne yazacağımı bilmiyorum. Sanki kelimelerim kayıp, sanki yabancıyım kağıda, kaleme. Gülüşlerim kırık gibi bu günlerde. Sevinçlerim kursakta kalmış yarım. Kar mı dondurdu acaba hislerimi, yoksa yüreğim mi yaşıyor kışı.   Kim anlıyor tam olarak diğerini? Ya beni anlayan oldu mu? Kalbimi tam manasıyla gören. Kalbimin acıdığını hissediyorum. Yaralanmış olmalı, sahi kaçıncı yara bu? Saydım mı? Saymam, sanırım sayıların sonsuzluğunca kırıklarım. Yaşım erken daha, sonsuz kırıklar devam edecek yani. Yook kendimi kandırmak gibi bir durumum yok, olmayacakta. Gerçekçi olmalıyız. Hayat, daha doğrusu insanlar canımızı acıtacak kadar gerçek.   İnanın söz çok yaralayıcıdır. Bir insanın ağzında öldürücü bir silaha dönüşebilir. Ve o insan silahını hiç düşünmeden kullanır. Öldürmez yaralı bırakır. Ama bilmez ki zamanı gelince kendi kelimeleri onun celladı olacak. Azap edecek her gün. Ben hiç bir şe...

Kurduğunuz Hayallere Şu Anda Ulaşılamıyor

 13 Ocak 2017 (Saat 09.30'da yazıldı.) Lütfen Daha Sonra Tekrar Hayal Kurunuz     Zamansız mıdır hayatta ki duygular? Hiç beklemediğin anda mı oluşur bazı hisler? Zamansız olan gözleriydi bana sorarsanız. Kalbimin ortasına nasıl düştü gözleri? Onu görmeme gerek olmadan, hayali yetiyordu beni darma duman etmeye. Nasıl bu kadar güçlü olur, nasıl yerle bir eder bu kadar?   Ben ki dünyadan kaçıp hayallere sığınan bir insan, kaçamıyorum ondan. Artık hayallerimde de o var. Bu nasıl bir imtihandır? Bu kadar uzak olup, bu kadar yakın olmak. Gözlerinin karanlığına hayran olup adım attığım gün kayboldum. Ama alışıyorum karanlığa. Yolunu bulup buradan çıkmam lazım. Artık hayallerime ulaşamıyorum. Sürekli olarak "Kurduğunuz hayallere şu anda ulaşılamıyor. Lütfen daha sonra tekrar hayal kurunuz." uyarısı alıyorum. Gözlerim isyana kalkıştı. Uykuyu reddediyorlar. Gece uyuyamıyorum, sabah kalkamıyorum. Sabahları baş ağrısı yerleşti yanıma. Gitmeye niyeti yok, bak...

Hep Konuşan, Hiç Bilmeyendir...

    İnsanlar mı tuhaf hayat mı? İnsanlar mı zor hayat mı? Düşünceler mi kirli insanlar mı? Hayat mı kötü insanlar mı?   Şüphesiz "insan" derim. Hayatı, düşünceyi, oluşturan insandır çünkü.    Peki yaşamın gerçekliği mi ölümün gerçekliği mi?    Şüphesiz ölümün gerçekliği derim. İnsan tuhaf bir varlık. Hiç ölmeyecek gibi konuşuyor, yazıyor ve yaşıyor. Her şeyin ve ölümün hayırlısı olsun, insan hayatında.    Bakıyorum da insanlara kalıcı gibiler bu dünyada. Özellikle tam da kendi çağını yaşayanlar. Sanki geçmeyecek günleri. Sayılı nefeslerin, sayılı günlerin, kalp atışların sayılı; sayısız güvenin nedir kendine?    Herkes, her konuda konuşabiliyor. Bazen o kadar öfkeleniyorum ki cevap vermek istiyorum. Ama öfkeli cevap verirsem sadece kendimi haklı çıkartmak için konuşmuş olurum. Mühim olan ise doğrunun haklılığını ortaya koymaktır.    Mesela tarihimi çok seviyorum. Ama tarih üzerinden hiçbir zaman prim yapma...